«چند روز پيش که از لوس‌انجلس به هلند برمی‌گشتم در فرودگاه از اين که ايرانی هستم نه تنها احساس خجالت نکردم، بلکه احساس غرور و سربلندی کردم. چون ايران باز هم در صدر اخبار جهان است، اما اين بار نه به خاطر پرت و پلاهای آقای رئيس جمهور يا عقب ماندگی رژيم، بلکه به خاطر آگاهی بالای ملتی بيدار و زنده. به راستی که مردم به همه ما حيثيت بخشيدند، ما البته هميشه حيثيت داشتيم، اما متأسفانه رژيم با کارهايش اين حيثيت را به باد داده بود، و حالا مردم ما با حرکت شريف خود نام ايران را دوباره بالا بردند.»

بسياری از دست‌اندرکاران سينما در داخل و خارج از کشور خود را بخشی از جنبش اعتراضی مردم می‌دانند. بهمن قبادی سينماگر ايرانی که با آخرين فيلم خود به نام "کسی از گربه‌های ايرانی خبر نداره" به خارج آمده است، جنبش اعتراضی مردم را مبارزه‌ای حق طلبانه می‌داند. به گفته قبادی:
«اين حق طبيعی و مسلم مردم است که به نتايج انتخاباتی که با اميد فراوان در آن شرکت کردند، مشکوک باشند و ابطال آن را بخواهند. به نظر من هم در انتخابات تقلب وسيع صورت گرفته و بايد تجديد شود. به نظر من انتخابات مجدد بايد زير نظارت يک هيئت بی‌طرف بين‌المللی برگزار شود.»

بسياری از هنرمندان سينما مايلند سهم خود را در جنبش دموکراتيک مردم ادا کنند. به نظر رضا علامه‌زاده، هنرمندان می‌توانند با برگزاری برنامه‌های آگاه‌کننده، حمايت مردم سراسر جهان را از جنبش آزادی‌خواهی مردم جلب کنند. به نظر علامه‌زاده:

«دنيا مايل است چهره‌ی امروز ملت ما را ببيند. کشورهای ميزبان ما در اروپا از ايرانيان انتظار دارند که سيمای ملت خود را به جهان معرفی کنند. يک نکتۀ بسيار مهم اين است که ما نبايد فراموش کنيم حرکت ايرانيان خارج بايد کاملا در حمايت از جنبش داخل باشد، و هرگز رنگ مستقل به خود نگيرد.»

واکنش خشونت‌آميز حکومت

مقامات جمهوری اسلامی از افرادی که جهانيان را از روند اعتراضات باخبر کردند، سخت خشمگين هستند. افراد بيشماری به خاطر فيلمبرداری از يک صحنه يا ارسال يک عکس بازداشت شده‌اند. سينماگران ايرانی مقيم خارج که از نزديک رويدادهای ايران را دنبال می‌کنند، نگران سرنوشت همکاران خود در ايران هستند. مأموران حکومت چند فيلمساز را دستگير کرده‌اند. محمد حقيقت، فيلمساز و منتقد سينمايی مقيم پاريس از چند مورد خبر می‌دهد:

«ميترا فراهانی فيلمساز مقيم فرانسه که چند سال پيش با فيلمی به نام "تابو" در جشنواره‌ی سينمايی برلين شرکت کرده بود، قبل از انتخابات به ايران رفته بود، و حالا خبر آمده که او را دستگير کرده‌اند. گفته می‌شود که خانم فراهانی در يک سلول انفرادی در زندان اوين به سر می‌برد و به شدت زير فشار است. خبر ديگر اين است که يک سينماگر را که از تظاهرات به منزل برمی‌گشته، در خيابان دستگير می‌کنند. او را با چشم بسته به جايی می‌برند که معلوم نيست کجا بوده و يک بند کتکش می‌زنند. سه روز بعد او را با بدن درب و داغان در بيابان‌های اطراف تهران آزاد می‌کنند. اين فيلمساز خوشبختانه گذرنامه‌ی معتبر داشته و می‌تواند خود را به اروپا برساند. می‌دانم که حالا در لندن است، اما خواهش کرده اسمش را نبرم چون برای اعضای خانواده‌اش که در ايران هستند، نگران است.»

به نظر آقای حقيقت بسياری از دست‌اندرکاران امور هنری و فرهنگی، مانند مسئولان "خانه سينما"، در جريان انتخابات رياست جمهوری به طور طبيعی از نامزدهای متمايل به آزادی نشر و بيان، يعنی مهدی کروبی و ميرحسين موسوی حمايت کردند. حالا اين نگرانی وجود دارد که حاکميت به فکر انتقام‌کشی باشد و بخواهد آنها را مجازات کند.

نويسنده: علی امينی
تحريريه: داود خدابخش